Indonesië

Brazilië

Ethiopië

De congregatie van Broeders van Onze Lieve Vrouw van Lourdes, gevestigd in Nederland en België, hebben Indonesische, Braziliaanse en Ethiopische broeders die werken in de projecten in de drie werkgebieden. 

Goede Werken Glorieux

Statuten_Goede_Werken_Glorieux

Jaarrekening 2022

Uittreksel KvK 

Stichting Goede Werken Glorieux

Corin van Poppel

Martine Stoppelenburg

Ans Keij

Br Ton Houde

Br Theo Bekkers

Ad Kapteijns

Herman Stroobandt

Rudo van Rooij

De doelstellingen en doelen van de organisatie zijn: Het werken aan een beter leven voor kansarme vrouwen, moeders en (gehandicapte) kinderen, kwetsbare kinderen en jeugd, (dakloze) ouderen en zieken. Het streven naar een menswaardig bestaan.

We hebben een doorlopend programma voor de vrouwen zonder opleverdatum

Voor onze verslaglegging werken we met jaarkalenders van 1 Januari tot en met 31 December maar de vrouwen stromen in en uit op het moment dat dit voor hen uitkomt en het project plek heeft.

Betrokkenheid van Verschillende Groepen bij het Programma

1. De potentiële participanten:
Potentiële participanten zijn direct betrokken bij de ontwikkeling van het programma. Het Centrum volgt een geografische fase-in fase-uit strategie. Dit houdt in dat we naar een nieuw werkgebied verhuizen zodra is verzekerd dat de vrouwen onder het ondersteuningsprogramma volledig zijn empowered volgens de door de organisatie gestelde norm. Het centrum besteedt veel aandacht aan de betrokkenheid van verschillende actoren en belanghebbenden in het empowermentproces van de doelgroep waarmee het werkt in de lokale gemeenschap. Zo houden we consultatieve vergaderingen met Woreda (lokale wijk)-functionarissen en vertegenwoordigers van verschillende groepen, inclusief potentiële vrouwen, om te bepalen of het probleem nog relevant is en interventie door het Centrum nodig heeft. Inbreng van dergelijke consultatieve vergaderingen wordt gebruikt  voor het samenstellen van het programma. Daarnaast hebben nieuwe/potentiële vrouwen individuele en groepsvergaderingen met bestaande vrouwen om zo een projectbeoordeling te krijgen. Hun inzichten en perspectieven vormen het ontwerp van dit project. 

2. De vrouwen in het programma:
Het empowermentproces wordt gezamenlijk uitgevoerd met de vrouwen. Zij nemen in hun eigen empowermentproces de leiding bij het ontwikkelen van het individuele/gezin empowermentplan, de implementatie, de opvolging en monitoring om vooruitgang en prestaties te meten. Er is altijd een actieve betrokkenheid, participatie en samenwerking door middel van individuele en groepsvergaderingen om inzichten, ontwikkelingen, ervaringen en/of lessen te delen tussen en/of onder staf en de vrouwengroepen. Het Centrum documenteert de feedback van deze vergaderingen en gebruikt deze in projectontwerp, -beoordeling en -aanpassing. Vrouwen dragen bij aan de economische empowerment en ziektekostenverzekering door 10% van de kosten te betalen om een gevoel van eigenaarschap en verantwoordelijkheid te krijgen. Daarnaast nemen familieleden deel aan de zorg en ondersteuning van de vrouwen en helpen hen bij het runnen van het bedrijf. 

3. Oud deelnemers: we hebben in de wijk actieve vrouwen gerekruteerd en opgeleid om bezoeken af te leggen als onderdeel van een thuiszorgteam, werkend met de verpleegkundig counselors van het Centrum. Deze groep vrouwen faciliteert ook koffieceremonieprogramma's in de buurt om een zorgzame en ondersteunende omgeving te creëren voor mensen die leven met HIV. Invloedrijke peerleiders van commerciële sekswerkers (CSW's) faciliteren peer groepsdiscussiesessies met de hulp van het personeel van het Centrum. Terugkeerders van migratie organiseren ook buurtkoffieceremonies en nemen actief deel door hun ervaringen met betrekking tot migratie te delen.

4. Anderen in de gemeenschap:
Het Centrum werkt samen met verschillende groepen, waaronder een breed scala aan belanghebbenden, gemeenschapsleden, Community based organisaties (CBO's), gezondheidsvoorlichters, leraren, enz., met de overtuiging dat hun deelname, ondersteuning en samenwerking van vitaal belang zijn voor het momentum en de uitvoering van het project. Deze verschillende groepen werken mee aan het identificeren, beoordelen en doorverwijzen van vrouwen voor ondersteuning bij het BGW Women Empowerment Center. De vertegenwoordigers van woreda-kantoren zitten in de toelatingscommissie. Zij kennen de bewoners van hun wijk vaak heel goed en beoordelen of de potentiële deelnemers voldoen aan de eisen voor deelname. Het personeel van het centrum, vertegenwoordigers van de vrouwen en de lokale gemeenschap beslissen over opname in het ondersteuningsprogramma van het Centrum. Zij doen dit op basis van de informatie uit beoordelingen en in lijn met de criteria voor toelating van vrouwen tot het programma. Gemeenschapsgezondheidswerkers en vertegenwoordigers van lokale organisaties nemen actief deel aan het organiseren en faciliteren van koffieceremonie-programma's om stigma en discriminatie in verband met HIV, handicaps en teruggekeerden van migratie te bestrijden. 

Bovenstaande betrokkenheid is cruciaal en kan niet worden uitgevoerd zonder deze actieve betrokkenheid.


Monitoring en evaluatie:

Het Centrum monitort alle projectactiviteiten door regelmatig de vrouwen, medewerkers van het WEC en het managementteam te betrekken bij de monitoring en evaluatie. We gebruiken hier de onderstaande middelen: 

1. Batterijtools: Bij toelating tot het programma, na één jaar en bij ontslag uit het programma wordt de cliënt gevraagd om een leeg glas met water te vullen. Het glas vertegenwoordigt de verschillende levensdomeinen (gezondheid, psychosociale en economische omstandigheden) en het water vertegenwoordigt het niveau van tevredenheid. De cliënt wordt gevraagd om het glas drie keer te vullen, tot het niveau van ervaren levenskwaliteit op dat moment. Het personeel nodigt de cliënt uit om de reden voor het vulniveau uit te leggen. Een vol glas zou een score van tien betekenen, of de hoogst mogelijke score, en een leeg glas zou nul aangeven, de laagst mogelijke score. De gegevens worden verzameld en geanalyseerd om de verandering in levenskwaliteit voor de individuele vrouwen en/of betrokken groepen te bepalen. Zo wordt de battery tool gebruikt om de algemene verbetering van de levenskwaliteit van de individuele vrouwen en gezinnen te meten op het gebied van gezondheid, juridische mensenrechten, psychosociale en levensonderhoudsdomeinen. Het stelt vrouwen in staat om te uiten hoe ze zich voelen bij de start van het programma, halverwege en aan het einde, in de verschillende domeinen van hun leven. Het toont de voortgang van de cliënt op hun eigen empowermentpad en meet hun menselijke waardigheid, waarbij de individuele transformatie binnen de gemeenschap wordt getoond zoals de vrouwen zichzelf waarnemen. 

2. KAP (knowledge-Attitude-Practise) beoordelingen: We gebruiken ‘voor- en na-enquêtes’ om veranderingen in HIV-gerelateerde kennis, houding, risicoperceptie en praktijken te meten onder de verschillende doelgroepen (de vrouwen, gemeenschapsleden en jongeren op school) die betrokken zijn. Zo meten we de veranderingen, passen het programma aan waar nodig en kunnen problemen worden geïdentificeerd. 

3. De medewerkers volgen de vrouwen in hun proces door veldbezoeken en individuele gesprekken. De frequentie wordt in het plan vastgesteld maar is minimaal eens per twee weken.

4. Monitoring-vergaderingen met verschillende groepen: Het WEC-personeel houdt tweejaarlijks en/of jaarlijks vergaderingen met betrokkenen (de vrouwen, scholen, overheid, gezondheidscentra  en belanghebbenden) om te reflecteren op de uitgevoerde activiteiten en de effecten te meten als resultaat van de interventies.

5. Eindevaluatie project: We voeren een eindevaluatie van de projectcyclus om de algemene prestaties van de projectinterventie te beoordelen in termen van kwantiteit en kwaliteit van het werk, de impact en de elementen die verband houden met de duurzaamheid van het project. 

De resultaten verkregen uit de genoemde methoden zullen dienen als basis voor managementbeslissingen omtrent aanpassingen van plannen, ontwikkeling van lesplannen in bewustmakingsprogramma's, beëindiging van betrokkenen/fasering uit van interventieprogramma's, en het delen van informatie met anderen (donoren en overheidsinstanties) via rapporten (kwartaal-, halfjaar- en jaarverslagen), alsmede consultatievergaderingen met lokale belanghebbenden. De bevindingen van de evaluatie zullen worden geïntegreerd in de planning van het nieuwe projectvoorstel, en best practices en lessen die tijdens de uitvoering worden geleerd, zullen worden gedocumenteerd voor het delen met anderen.


Risico’s:

De economisch-sociale empowerment van vrouwen in Ethiopië brengt verschillende risico's met zich mee die in overweging worden genomen bij het samenstellen van het programma. We werken met een integrale aanpak om de risico’s zo klein mogelijk te maken. Iedere vrouw heeft een op maat gemaakt plan om aan de specifieke behoeften en omstandigheden te voldoen. We kijken naast de individuele factoren ook naar de culturele, sociale, economische en politieke factoren. 

In Ethiopië heerst de overtuiging dat vrouwen zich moeten beperken tot huishoudelijke taken en de zorg voor kinderen en andere zorgbehoevende familieleden. Eigen gezondheidsproblemen zoals HIV/AIDS kunnen de economische participatie van vrouwen ernstig beïnvloeden. Ziek zijn neemt hun tijd en energie weg van andere activiteiten. Deelname aan de arbeidsmarkt wordt ook vaak ontmoedigd of verboden door familieleden of echtgenoten. De vrouwen in ons programma leven in armoede en hebben geen financiële middelen om zich te scholen of een eigen zaak te starten. Bovendien bepaalt de wet in Ethiopië dat vrouwen geen eigendommen kunnen bezitten; alles is eigendom van de man.

Vrouwen in ons programma ondervinden vaak stigma en discriminatie, waardoor ze niet worden geaccepteerd in hun buurt. Vooroordelen over handicaps of HIV kunnen ervoor zorgen dat vrouwen geen eigen zaak kunnen beginnen, omdat buurtbewoners hun goederen niet willen kopen uit angst zelf geïnfecteerd te raken of de duivel in hun eigen familie te brengen. 

Economische empowerment betekent in veel gevallen een hogere status van de vrouwen. Dit kan leiden tot verhoogd geweld tegen vrouwen, zowel thuis als in de gemeenschap, als een reactie op veranderende machtsdynamieken. Met name sekswerkers die zich willen omscholen naar veiliger werk, krijgen met geweld te maken en hebben vaak geen toegang tot juridisch advies en bescherming door de overheid. Sterker nog, veel sekswerkers ondervinden politiegeweld en seksuele intimidatie van overheidsmedewerkers als ze aan de slag gaan met hun empowerment. 

In Ethiopië is de laatste jaren de inflatie torenhoog (23.3% in April 2024), is er een structureel gebrek aan goederen en is er veel concurrentie. Deze instabiele markten en intensieve concurrentie kunnen van negatieve invloed zijn op de zaken van de vrouwen. 


Zorg en gezondheid

Maatschappelijke en sociale doelen

Economie en welvaart

Het programma biedt integrale ondersteuning op het gebied van gezondheid, huisvesting, sociale rechten en economische zelfstandigheid voor (jonge) vrouwen in kwetsbare situaties in Addis Ababa, Ethiopië. 

We werken met een ‘instroom – uitstroom principe’. Bij uitstroom van een vrouw kan een nieuwe instromen. Degenen die tegelijk instromen zitten samen in therapie- spaar- en zakengroepen. De verslaglegging is van 1 januari tot en met 31 december.

Vrouwen

Sociaal Economische Empowerment voor vrouwen in Ethiopie

Onderwijs en wetenschap

Noodhulpverlening

Het algemene thema is:  ‘Empowerment van personen en gemeenschappen'. 

Hierin staan de volgende domeinen centraal:
1/ empowerment op gebied van gezondheid
2/ empowerment op gebied van het psychosociale welbevinden
3/ empowerment op het gebied van leefomstandigheden 
4/ empowerment op het gebied socio-economische omstandigheden.

We zijn van mening dat alle domeinen met elkaar te maken hebben. Met een slechte gezondheid, kun je niet aan het werk of naar school. Zonder opleiding of baan heb je weinig mogelijkheden om gezond te leven, een goed huis te huren en op tijd zorg te vragen. Wonen in slechte levensomstandigheden maken je ziek, zeker als je HIV positief, ouder wordend bent of een handicap hebt en gevoelig voor allerlei infecties. Als je door je situatie wordt gediscrimineerd, voel je je mentaal ook niet goed wat een positieve levensinstelling in de weg staat. Discriminatie en stigma tegen gaan, kan alleen door goede voorlichting aan de cliënt en aan de omgeving waarin hij of zij leeft. Door deze integrale aanpak is de kans op een inclusief en productief leven groot.

Kwaliteit onderwijs

Gendergelijkheid

Schoon water en sanitair

Geen armoede

Goede gezondheid en welzijn

Eerlijk werk en economische groei

Ongelijkheid verminderen

Kinderen (<12 jaar)

Studenten

Alle doelgroepen

Senioren

Jongeren (< 18 jaar)

Mensen met een beperking

Overig

In de verschillende projectlanden werken we samen met verschillende doelgroepen zoals kinderen, ouderen, vrouwen en zieken. Voor al de doelgroepen zijn er op maat gemaakte programma's.

We hebben een aantal projecten in Addis Ababa, hoofdstad van Ethiopië. Begin jaren 2000 kwamen vier broeders naar Ethiopië op verzoek van een paar mannen die het religieuze leven in wilden. De Nederlandse en Belgische broeders waren aangedaan door de extreme armoede die ze aantroffen in veel wijken van Addis Ababa en besloten te helpen. Zo zijn de projecten ontstaan en tegenwoordig uitgegroeid tot duurzame projecten waar gewerkt wordt aan een menswaardig bestaan voor iedereen.



We werken met bovenstaande thema's vanuit de werelddoelen 3, 4, 5, 6, 8 en 10 om een menswaardig bestaan voor onze cliënten te realiseren. Onze integrale aanpak omvat vier levensdomeinen: fysieke en mentale gezondheid, sociale rechten, huisvesting, en werk & scholing. Door deze domeinen in balans te brengen, vergroten we de kans op een duurzaam, zelfstandig bestaan en kunnen we extreme armoede effectief aanpakken. Samen met de cliënt maken we een ‘empowerment plan’ dat alle domeinen beslaat. We starten met de meest dringende behoeften, zoals onderdak of gezondheid. Vanuit het meest urgente domein gaan we verder naar de andere domeinen. Deze integrale aanpak werkt want bijvoorbeeld met een verbeterde gezondheid, worden de kansen op werk verhoogt, door het hebben van werk, kan goede huisvesting gerealiseerd worden en door betere huisvesting verbetert de gezondheid. Sociale contacten en een goede voorlichting in de buurt verminderen stigma en bevorderen het succes van een eigen zaak. 

Het Women Empowerment Center in Addis Abeba werkt met vrouwen die zich in een sociaaleconomisch kwetsbare positie bevinden - die worden gediscrimineerd, gestigmatiseerd en uitgesloten door hun gemeenschap vanwege hun HIV-, beroeps- of migrantenstatus. Daarnaast hebben deze vrouwen vaak onvoldoende kennis en vaardigheden om met hun problemen om te gaan en hebben ze weinig of geen toegang tot gezondheidszorg en economische ontwikkeling. In het Women Empowerment Center krijgen vrouwen gedurende 12 tot 18 maanden begeleiding om hun leven weer in eigen handen te nemen. De deelnemende vrouwen blijken met de juiste zorg en begeleiding in staat enorm te groeien op het vlak van inkomen, gezondheid en sociale positie.  

In 2024 werken we met de volgende groepen aan hun ontwikkeling:

•	182 vrouwen (vrouwen met hiv, teruggekeerden van migratie en FSW's) ontvangen business training
•	182 vrouwen krijgen startkapitaal en een business boost-up in natura, samen met de benodigde ondersteunende begeleiding en follow-up;
•	320 vrouwen in kwetsbare situaties krijgen advies en/of voorlichting over verschillende onderwerpen die relevant zijn voor hun kwetsbaarheid in een reeks sessies;
•	Ongeveer 1.000 wijkbewoners krijgen voorlichting over verschillende onderwerpen, waaronder stigmatisering en discriminatie;   

Hiv/aids en vrouwen:
Ethiopië behoort tot de landen die het zwaarst getroffen zijn door de hiv- en aidsepidemie. Het nationale Demographic & Health Survey (DHS) schatte dat in 2022 610.350 mensen in het land met hiv leefden, waarvan 18% woonachtig in Addis Abeba. Vrouwen maken 62% uit van het totale aantal mensen met hiv in het land. De afname van het aantal nieuwe hiv-besmettingen in Ethiopië in de afgelopen tien jaar was minder onder volwassen vrouwen dan onder volwassen mannen en zelfs minder onder jonge vrouwen dan onder jonge mannen (UNAIDS Gender Transformative HIV Response for Ethiopia 2019). Vrouwen zijn economisch afhankelijk van hun mannelijke partners en familieleden, wat hun kans op besmetting met hiv aanzienlijk kan vergroten, omdat ze weinig controle hebben over seksuele aangelegenheden in hun relaties. Uit onderzoek in 2021 (door het NEP+ i.s.m. FHAPCO en UNAIDS) blijkt bovendien dat stigmatisering en discriminatie van mensen met hiv bijgedragen aan: 
-	Wachten met het laten testen op hiv
-	Te laat starten van behandelingen 
-	Het onderbreken van behandelingen

Re-migratie van illegale, vaak vrouwelijke, arbeidsmigranten:
Sinds het begin van de jaren negentig zijn er in hoog tempo migranten vanuit Ethiopië naar het Midden-Oosten getrokken. Meestal reizen de migranten via illegale kanalen naar het Midden-Oosten. Honderdduizenden migranten zijn echter ook teruggekeerd uit de regio, vaak na te zijn vastgehouden voor immigratieovertredingen. Historisch gezien zijn ongeveer 95% van de Ethiopische migranten naar het Midden-Oosten alleenstaande vrouwen die als huishoudelijke hulp werk zoeken. De vrouwen worden vaak uitgebuit door hun werkgevers, variërend van inbeslagname van paspoorten en onvoldoende loon tot fysiek, seksueel en emotioneel misbruik. Tussen 2017 en 2022 werden 519.000 migranten vanuit het Midden-Oosten teruggestuurd naar Ethiopië. Studies tonen aan dat migranten die vanuit de landen in het Midden-Oosten zijn gedeporteerd, terugkeren met complexe economische en psychosociale problemen: velen waren slachtoffer van mensenhandel en zijn hun bezittingen grotendeels kwijt. Gedeporteerden komen vaak aan zonder hoop en zonder bezittingen, geld voor voedsel, vervoer of onderdak. 

Vrouwelijke sekswerkers (Female Sex Workers, of FSW's):
Vrouwelijke sekswerkers zijn een van de meest gemarginaliseerde en onzichtbare groepen in de samenleving en zijn moeilijk op te sporen. We zien 'gewone' arme vrouwen die zich gedwongen voelen om sekswerk te doen, op allerlei plaatsen, waaronder in hun eigen huis. Uit onderzoek van ons eigen Women Empowerment Center blijkt dat meer dan 70% van de bij het onderzoek betrokken vrouwelijke sekswerkers zich om economische redenen bij de seksindustrie heeft aangesloten en dat slechts ongeveer 65% voldoende/omvattende hiv-kennis heeft. Ruim 18% van de vrouwelijke sekswerkers heeft hiv en het is een algemeen verschijnsel dat ze zichzelf niet zien als een risicogroep voor de verwerving van hiv. Als gevolg van onvoldoende kennis worden beschermingsmaatregelen inconsequent toegepast. 

Vrouwen die willen deelnemen aan de coaching die het Women Empowerment Center biedt, moeten bewijzen dat ze stabiele inwoners/bewoners zijn van de wijk. Bovendien moeten ze kunnen bewijzen dat ze in de wijk wonen en dit moet worden aangetoond met een ID-kaart.
